میخاهم ازمرگ بگویم ، واز زندگی ،
ازخاکسپاری کودکی که با گلوله های رفاه طلبِ کولرهای دو تیکه ، و نابخشودنیِ مسئولان مربوطه ، با سانحه پرنسسی معصوم ، که فقط گویی یاد گرفتند ، در جلسات نعشه ی مشکلات شوند ، دختری به نام دیانا که قربانی سرمای بلوغ مرگی زود هنگام شد ،
تلاش برای یافتن جواب نیست ،
صحبت خون گرم است ،
که ازجمجمه ی متلاشی شده ۹ساله ای بیرون می جهید ، مسئولانی که فلسفه ی معذرت خواهی را در من نبودم ، گفتار درمانی می کنند ، حال آن که کردارشان در تعهد ، توموری بد خیم شده که صبر را منهای سوال قلمداد کرده ،
ضجه ی دردناک مادر بزرگی است ، که به قلبی فرو می رود ، تا شاید وجدانی ، درد مسئولیت گریزیش را استغفار کند ، و زنده گان احیاگر تلنگراتی جسارت وار در شهر اولین ها شوند ،
حرف مادریست ، که مشتی خاک ، برگودالی ، در زمین قاچ قاچ دلش می پاشد ،
گودالی که دهان بازمی کرد ، تا فرزندش را تاابدیت رهنمون کند ،
داستانِ اصالتِ ، پدری ست که به دیدار سنگی سرد می آید ، آن جامدی که سنگ تراش ، نام دخترش رابر آن ناباورانه حک می کند ،
حرف من حکایت امیدهای گمشده است ، رویاهای بازنیافته ،
حرفِ ارزش زندگی ست ،
ومیدانم زندگی عزیز است.

پیامبراکرم (ص) درسخنی فرمود : هرکس فرزند دختری داشته باشد ، خداوند او را از دوزخ حفظ می کند ، همان طور که می دانیم ، دراسلام و خانواده ، دختر از جایگاه خاصی برخوردار است ، آری سخت است ، دیدن پرپر شدن نوگلی که والدینش ، باهزارامید وآرزو ۹سال از عمرشان را به پرورش و تربیت اش اختصاص داده بودند ،
آه دیانا جان ، روزها ،ماه ها ، سال ها ،آسمان دل همه ی ما ، بخاطرت ابری و گاه بارانیست…

چه کسی تاوان دل مادر ، داغدیده و پدر کمر شکسته ات ، و نیز راننده ای که تا ابد ، وجدانش درعذاب است را می دهد ؟

فرماندار شهرستان ، آموزش وپرورش ، ستاد تنظیم بازار ، امور عشایری ، پلیس راهنمایی و رانندگی ، نیروی انتظامی ، شهردار و شهرداری ، ویا شورا ،…..؟

نوش دارو بعد ازمرگ سهراب ، کاش فقط یک عذر خواهی بلد بود ، در شهری که رستم پرور نیست ، و سه شنبه بازارهایی که فرجام خواه نیستند ، چرا که باکلیتی امن آغاز و پایانشان ، روشن و شفاف ترسیم نشدند‌.

طرح هایی ک فکندم درشب ، روز پیداشد و درپنبه زدود ،
دیرگاهی ست که من چون همه را ، طرح خاموشی ، درطرح لب است.

سیده فهیمه خالقی
۱۳۹۸/۴/۲۹